Bacteria

€ 670,00

Bacteria

€ 670,00

 

Kunstenaar: Maurice la Rooy.

Techniek: Geblazen en heet gevormd glas.

Formaat: 24 x 16 cm

Unicum.


Sad Crown

€ 430,00

Sad Crown

€ 430,00

 

Kunstenaar: Maurice la Rooy.

Techniek: Geblazen en heet gevormd glas.

Formaat 19 x 16 cm.

Unicum


Dogon Mask 1

€ 615,00

Dogon Mask 1

€ 615,00

 

Kunstenaar: Maurice la Rooy.

Techniek: Geblazen en heet gevormd glas.

Formaat: Hoog 26 cm.

Unicum.


BIOGRAFIE MAURICE LA ROOY

 

Maurice La Rooy (Amsterdam, 1992) studeerde in 2012 af in Grafische Vormgeving aan het Mediacollege Amsterdam. Nadat hij zich realiseerde dat de wereld van computers en Grafische Vormgeving niet het leven was dat hij zich had voorgesteld, begon hij een stage, glasblazen, in de Van Tetterode Glasstudio, toen eigendom van zijn vader, Louis La Rooy (1947).

Hij heeft daar twee jaar in de leer gelopen, waar hij op dit moment de Hot shop Coordinator was. Hij ontmoette verschillende glaskunstenaars in de gemeenschap en het duurde niet lang voordat hij John Moran ontmoette die net een Glasstudio was begonnen in Gent, België. In 2015 ging Maurice regelmatig aan de slag bij Gent Glas en betrokken zich bij het educatieve deel van het atelier.

Sinds 2019 is hij studiocoördinator bij Gent Glas en richt hij zich vooral op de educatieve programma's die Gent Glas te bieden heeft.Veel van zijn werk komt vaak voor sombere onderwerpen. Maurice heeft altijd werken gevonden die een zwaar portret portretten, om echt te resoneren met de emotie die hij voelt ten opzichte van een kunstwerk, waardoor hij de behoefte heeft om dit binnen zijn eigen werk na te streven.

Het werk dat Maurice maakt is vaak figuratief en altijd gericht op glas sinds hij opgroeide rond dat medium. Hij heeft veel tijd van zijn jeugd doorgebracht met spelen in de glasstudio van zijn vader, maar pas in zijn twintiger jaren streefde hij naar een professionele drager binnen de kunsten.

Zijn werken variëren van gebeeldhouwden glaswerken tot installaties waarin gevonden voorwerpen zijn verwerkt, omdat hij vaak vanuit een idee werkt en de componenten gebruikt die het gevoel hebben dat ze het beste bij het idee passen. Om deze reden variëren de werken die hij maakt sterk en geniet hij van de ervaring om vanuit een concept te beginnen en vervolgens het werk te zien ontstaan, vooral in een medium zoals glas.

"Als het vloeibare materiaal wordt gevormd tot het gewenste kunstwerk, is het bijna alsof ik in dialoog ben met het materiaal, ik raak het glas aan en het reageert, we gaan zo door totdat we tot een overeenkomst komen die het begin van het kunstwerk is", zegt Maurice. Naarmate hij verder ging met het werken met glas, heeft hij manieren gevonden om afbeeldingen bij zijn werk te betrekken en heeft hij een aparte stijl gecreëerd waarmee hij zijn grafische elementen op zijn werken kan toepassen.

Momolarooy

 

Over Maurice 2015

 

Glas is koppig. Een jonge hond is het. Maurice la Rooy. Grote en een beetje brutale ogen kijken, hup, zo de wereld in: hier ben ik! Een eigenwijs sikje net als zijn haar, een beetje tegen de keer in en nog net niet in de contramine maar het zou elk moment kunnen gebeuren als hij tenminste niet weerhouden wordt door dat nadenkende dat er ook altijd is. Hoppa. Daar was hij ineens.

Na zijn opleiding Graphic Design die hij deed omdat hij wilde tekenen en ontwerpen. Maar voor hij het wist zat hij voornamelijk achter zijn computer. Geen pen. Geen papier. Geen bloed.
Geen zweet. Geen tranen. En het ergste van alles; geen vieze handen! Wat moet een mens met schone handen in dit leven? Saai, dacht Maurice. Ik moet bewegen. Ik moet voelen. Ik moet ruiken. Zweten. Werken.

En zo stond hij op een dag in het atelier waar hij in zijn jeugd al met zijn handen in de zakken met glasscherven zat. Waar hij speelde en keek en luisterde en de atelierkat aan zijn staart trok maar waar hij glas nooit als werk gezien had. Nooit als toekomst. Nooit als iets dat je kan doen! Maar ineens was het er. Die gedachte. Hier kan ik werken. Hier wil ik werken. Nu. Of misschien wel iets later. Hij zei tegen Richard Price die naast hem stond: ik geloof dat ik glasdesigner wil worden. Als dat zo is dan verwacht ik je morgen om 8.00 uur in het atelier, zei Richard. En meer was niet nodig. De boodschap was duidelijk genoeg. Als je echt wil dan ga je en dan doe je alles wat nodig is en niets minder. Wel meer. En daar ging Maurice. In rengalop bijna. Kattaklop. Zoveel tijd om in te halen. Zo veel ideeën om uit te werken. Zo veel glas om te blazen en te vormen en te bevechten en lief te hebben. Richard Price werd vanaf dat moment zijn full time mentor. Een man om tegen op te kijken. Een man om van af te kijken. Een man die zijn kennis en kunde over wilde dragen. Een man om mee samen te werken en te leren en te leren en te leren.

Maurice la Rooy wil eigenlijk nog steeds illustratief werk maken. Maar dan drie dimensionaal. Zijn sculpturen vertellen altijd een verhaal. Maar dan wel in één beeld. Er is geen ‘voor’ in het verhaal en er is geen ‘na’. Er is alleen dit beeld dat alles vertelt. ‘Terwijl ik met het glas bezig ben is het alsof we in gesprek zijn. Tijdens het proces verandert het glas voortdurend van consistentie. Van koud naar warm naar vloeibaar en het glas doet niet altijd wat ik wil, wat ik dacht. Glas is koppig. We spreken, en tijdens die dialoog komt de sculptuur langzaam tot leven. Wordt geboren en krijgt een ziel en valt samen met wat er in mijn hoofd bedacht was. Tot de laatste fase. Als het glas klaar is en ik het uit de afkoeloven haal. Dan is het klaar. Is het niet meer van mij maar voor de wereld. Het is bijna alsof wat tot leven kwam dan gestorven is. Omdat ik het weggeef. Afstand neem. Niet meer aan dit werk kan creëren. Niets meer in beweging kan zetten. Er is dan alleen nog het statische glas. Dat zonder mij zijn verhaal moet gaan vertellen’.